De Houses of Parliament, thuisbasis van de Britse politiek.
Maar je hoeft hier niet te zijn om politiek te zien.
De politiek is overal.
Overal...
Transport.
Recht en gezag.
Volksgezondheid.
Onderwijs.
Daar leer je klagen en zo.
Defensie.
Dus als je weer eens in je eigen stad rondloopt, doe dan je ogen open.
Dan zie je de politiek... Sorry, maat.
Eigenlijk illustreert dit wat ik bedoel.
Moet je dit sukkeltje zien. Als dat geen politiek is.
We kijken even. Ten eerste, hij is wat donker. Welke soort?
Welke soort? Egyptenaar van geboorte.
Politieker dan die regio vind je ze tegenwoordig niet.
Dus... Moet jij geen fez dragen? - Nee.
Haal even een fez. Die zal je echt goed staan.
Pak een fez. - Ik zet geen fez op.
Dus ten eerste... Ras.
Ten tweede. Je bent gehandicapt. Dat is vast waardeloos.
Ik heb een beperking, ja.
Welk type? - Ik heb polio gehad.
Het is niet besmettelijk.
Je bent gestoord in je benen, maar niet in je hoofd.
Dat zijn er twee. Drie, homo. - Ik ben geen homo.
Nee, maar je pakt vast wat je kunt krijgen. Niks om je voor te schamen.
Dat zijn drie hete hangijzers in één raar ventje.
Dus... - Ik ben geen homo.
Mag ik even? Gewoon even proberen. Komaan.
Jij bent niet goed bij je hoofd. - Toe.
Laat me los. Rot op. Komaan, zeg, rot op.
Mag ik 'm nu terug?
Misschien iets voor een BBC-logo? - Ja.
Moet je horen.
Zal ik een verhaaltje vertellen? - Ik ben 31.
Dan moet je toch al kunnen lopen. Altijd zeuren.
Dan krijgt hij een hoedje, is hij nog niet tevreden.
Geef hem een warm applaus: Ricky Gervais.
Heel erg bedankt.
Bedankt en goedenavond.
Hopelijk vonden jullie dat korte stukje leuk.
Of Ash, zoals ik hem noem.
Ze hebben een naam, hoor.
Individuen.
Jullie hebben al iets geleerd, dat filmpje gaf alleen maar feiten.
Hij is echt een Egyptenaar. Hij is echt gehandicapt.
Hij is geen homo. Dat moest ik zeggen. Hij is hetero.
Hij zoekt een vriendin en vroeg om wat reclame voor hem te maken.
Hoe kan ik hem wat pimpen?
De seks is waardeloos, maar je mag altijd bij de ingang parkeren.
Elk nadeel heeft zijn voordeel.
Na regen... Nietwaar?
Zal hij blij zijn om deze show te zien. Nee, hij is heel sportief.
Ook al blijft het bij tafeltennis.
Daar zijn ze dol op, hè?
Ze krijgen er maar niet genoeg van.
Leuk, hè? Alles goed daarboven?
Dat is wel hoog. De Royal Albert Hall was helemaal eng.
Nee, het was leuk, want het was voor het goede doel.
Dat doe ik niet genoeg. Je kunt altijd meer doen. Ik bekijk het zo:
Het is klote, toch?
Ik heb er zelf niks aan.
Nee, alle geld ging naar het kinderkankerfonds.
Nu ja, alle geld. Minus de kosten.
Het mag mij niks kosten, hè?
Dus ben ik per helikopter gegaan. Te gek.
Er zijn zo veel goede doelen tegenwoordig.
Ik doe echt wat ik kan kan. Vroeger had je alleen Oxfam.
Dat was tenminste duidelijk.
Wie daar aandelen van heeft, heeft goed geboerd.
Want er zal altijd hongersnood zijn.
Nee, er zijn er echt heel veel.
Ze komen op straat naar je toe. Dan moet je snel oversteken,
maar daar staat dan weer een stel.
Mij hadden ze wel zes keer te pakken. Dan vul je dat formulier toch maar in.
Zeker nu ze mij herkennen. Wat was die gemeen, zeg.
Of: Op heterdaad betrapt. Gervais zegt nee tegen Alzheimer.
Alzheimer valt nog mee: Dit hebben we net toch gehad, maat.
Dan weten ze het echt niet meer.
Je geeft ze al je gegevens. Ik heb er geen slechte ervaringen mee,
al heb ik me wel één keer verbrand aan een goed doel.
Het stond in een kwaliteitskrant.
Ze vroegen om een Rwandees weesje te sponsoren.
Er stond een foto van een meisje van tien bij
en een afbeelding van een pop. En de tekst was:
Cabbage Patch-pop: 28 pond.
Kleine Zookie: maar 5 pond per week. Ik vul dat in en stuur het op.
Toen dacht ik: Verdomme, wat als ze de achttien haalt?
Dat kost me 2000 pond.
Ik had meteen voor die pop moeten betalen.
Maar ze stelden die andere optie als interessanter voor.
Het is verwarrend. Dus wees voorzichtig.
Ik wil niet dat jullie ook zo genaaid worden.
Er zitten ook bedriegers tussen.
O jee... Zo gaat dat.
Ik heb me dus opgewarmd in de Royal Albert Hall.
Ik heb daarvoor nog een paar try-outs gedaan.
En dit is echt gebeurd.
We traden op in een kleine zaal
en we logeerden in een stadje in de buurt van Luton, Dunstable.
Godverdomme, zeg.
Heel aangenaam.
We logeerden in een tweesterrenhotel. Ik, verdomme.
Het zat vol blank uitschot.
Ik verloochen mijn herkomst niet, maar dat heb ik gehad.
Ik verwacht toch iets meer.
De road manager zei: Ik heb je ingecheckt. Loop gewoon door de bar.
Je kamer is op het eind van de gang.
Blijf daar, niemand zal je storen en ik kom je om negen uur ophalen.
En toen zei hij: O ja, er is een bruiloft bezig.
Echt, ik stap binnen. Luide muziek, hopen volk.
Een vent in pak, misschien de bruidegom,
ziet me binnenkomen en roept: Brent. In godsnaam.
Wat dacht hij dat er zou gebeuren?
Wat hoopte hij? Dat ik dat hoorde, me zou omdraaien en zeggen:
Wie zei dat?
Dat is geweldig.
Was jij dat? Ja, ikke. Brent, jij...
Jij, kleine idioot. Dat zomaar roepen.
Heb je dat ter plekke zelf bedacht? Briljant. Mijn God.
Ik wou gaan slapen, maar zullen we vrienden worden?
Het kan nog beter. Ik werk af en toe voor de radio.
Een jaar geleden stapte ik in de lift en een kerel kon er nog net op tijd bij.
Hij werkte daar, want hij droeg een logo.
Hij zag mij en deed...
En ik...
En toen zei hij: Waar is aapje?
In plaats van te zeggen: Dat is Johnny Vegas, zei ik: Dat zit thuis.
En hij: Ik vind je briljant in die filmpjes. Dank je wel.
Maar ik mag niet klagen. Het was een goed jaar.
Ik ben in Amerika geweest.
Ik heb een paar Globes gewonnen. Dank u wel.
Nee, ik zeg dat niet om op te scheppen.
Ik... Brent. Lul.
Ik zeg dat omdat de week daarvoor helemaal anders was.
Dat was niet zo'n goeie week. Ik zat thuis in de tweede week van januari.
Ik zat te kijken naar Celebrity stars and their doubles met Dale Winton.
Er zat een Brent-dubbelganger bij. Die won in zijn categorie.
Gewoon een dikzak.
Hij droeg een das, had een sik en was dik. Als twee druppels water.
Ongeveer 45, zo'n 115 kilo...
Hij was zo dik dat hij ook dat typische dikzakpasje had.
En Dale Winton zei: Je stapt zelfs als Ricky Gervais.
Hij zei zelfs geen Brent meer.
Het was gewoon een dikke vent.
Dus draag ik nu alleen nog zwart. Ik heb een complex. Dat slankt af.
Het helpt. Pavarotti draagt ook altijd zwart.
In pastelkleuren is ie een klein vet kereltje.
Welkom in mijn nieuwe voorstelling.
Ik wist niet goed hoeveel ik moest rekenen. 25 pond is veel geld.
Ik zag dat andere comedians minder rekenden. Toen dacht ik:
Ach, je krijgt waarvoor je betaalt.
Sommige mensen rekenen 25 pond. Jim Davison. Live...
Verboden voor spasten?
Jim houdt er niet van.
Dat woord hoor je niet vaak meer.
Maar in de jaren 70 was het een echte rage.
Nee, ze hebben hun naam veranderd.
Niet individueel, hun vereniging. Als individu werden ze niet...
Je weet hoe ik hem ga noemen. Nee.
Het heette de Spastische Vereniging. Dat was normaal.
Dat hebben ze veranderd in Scope
omdat spast als scheldwoord werd gebruikt. Vooral op de speelplaats.
Pestkoppen riepen dat naar gehandicapte kinderen.
Dus werd het scope. En nu kan dat dus niet meer.
Wat zou je krijgen als een pestkop naar zo'n kind roept: Hé, spast.
Die jongen zou zeggen: Je zult merken dat het scope is.
Hé, scopy. Verdomme.
Mijn imitatie van een rolstoelgebruiker.
Bij Thora Hird was het gewoon dit.
Zij had een dure. Ze deed zelfs geen moeite.
Kwam nooit van haar luie kont.
Ze kon stappen. Ik heb het zelf gezien.
Ze ging in zo'n ding winkelen. Reed terug tot haar voordeur.
Sleutel in de deur. Zo in de traplift.
Ze heeft de grond nog niet geraakt.
Tot in de badkamer. En ze wordt in het bad gezet.
Geen moment van haar luie kont.
Maar als ze een prijs won, schoot ze naar voren.
Net als die Stephen Hawking. Lui.
De intelligentste man op de planeet en ik lach ermee.
Wel intelligent, maar met weinig mensenkennis.
Gelukkig getrouwd.
Kinderen.
Verpleegster.
En nu zijn er geruchten...
Dat moet ik zeggen van mijn advocaten.
...dat zij hem in de zon zet en hem voor de lol slaat.
Dat is toch vreselijk? Hij denkt: Word ik niet meer gepijpt?
Spreek het hele woord uit.
Maar er zijn geen bewijzen.
De klacht is ingetrokken.
Dus zo is hij niet aan al die snijwonden en kneuzingen gekomen.
Vast van al dat skateboarden.
Goed. Waarom politiek?
Omdat ik de maatschappij iets wil teruggeven.
Krijg de klere, dat is zo.
Weten jullie veel.
Ik kan niet van het leven genieten als ik zie hoeveel onrecht, lijden
en ongelijkheid er is. Ik wil leven en sterven voor mijn principes.
Zoals Martin Luther King en Gandhi.
En Ben Elton.
De mensen vinden dat Ben zijn principes heeft verkocht,
alleen nog aan geld denkt en een vervelende etter is geworden.
Dat kan zijn, maar Gandhi pakken ze nooit aan.
Nee, evenwicht moet er zijn.
Pak Gandhi eens aan. Die kon ook heel vervelend zijn.
Dit verhaal is echt gebeurd.
Toen hij naar Engeland kwam in 193...
Ik heb het niet opgezocht. Doe ik morgen wel even.
Het was in de jaren 30.
Ach wat. Hij stapte van het vliegtuig. Daar ben ik vrij zeker van.
Heathrow...
Terminal 1.
Hij stapt uit.
Mijn God, Mahatma Gandhi in ons landje.
Allemaal dolblije journalisten. En één journalistje vroeg:
Meneer Gandhi... Heel respectvol.
Meneer Gandhi, wat vindt u van de westerse beschaving?
En Gandhi zei: Dat zou een goed idee zijn.
Sarcastische kl...
Voor iemand die niet wil vechten, is ie wel...
Toch?
Godverdomme.
Sarcasme was toch de laagste vorm van humor? Niet als Gandhi het zegt.
Ik had gewoon gezegd: Heel leuk, dat schrijf ik niet op.
Ik vraag het nog eens: Wat vindt u van onze beschaving?
Dat zei ik al: Dat zou een goed idee zijn.
Goed dan. Ik neem uw titel van London University terug.
En uw ziekenfondsbrilletje.
Wat vindt u er nu van, Mister Magoo?
Sarcastische klootzak.
We zaten op dezelfde universiteit: University College.
Daar heb ik me van de politiek afgewend.
Want ik had er altijd wel belangstelling voor.
Zo op je vijftiende, zestiende ga je aan politiek doen.
In de zesde klas begin je over het communisme te discussiëren.
Ik verkocht badges en collecteerde voor de mijnwerkers.
Vooral omdat het ding kabaal maakte.
En ik had die poster van Che Guevara opgehangen om mijn ma te jennen.
Dat werd niks. Zij dacht dat het Robert Lindsay was.
Maar op de universiteit waren er mensen die dat beter konden dan ik.
Die meenden het echt. Ik dacht: Was ik ook zo?
Een voorbeeld. Ik studeerde filosofie.
En je moest ook je keuzevakken voor die drie jaar kiezen.
De verplichte vakken waren
logica, Griekse filosofie en zes keuzevakken.
Ik koos wetenschapsfilosofie, filosofie van de geest,
ethiek...
En je kon ook marxisme kiezen. Ik dacht: Dat heeft me altijd geboeid.
Het was een kleine afdeling met 25 mensen en je moest aanschuiven.
En ik keek naar de rij voor marxisme en er stonden tien mensen.
Drie daarvan droegen een baret.
En ik dacht: God, ik wil geen drie jaar doorbrengen
met wat ik toen klootzakken noemde.
De eerste met wie ik contact kreeg, was hun tegenpool.
Dat was een grote, lompe chemicus, die Pete Bront heette.
Hij was de eerste die ik ontmoette. Hij woonde tegenover mij op de gang.
Achttien, zoals wij,
maar met de inborst van een 55-jarige fascistische taxichauffeur.
Snap je wat ik bedoel?
De maatschappij is naar de klote.
God, wat ik allemaal zou doen als ik de baas was. Die stijl.
En in die tijd liep er een campagne van Strongbow.
Op het eind werden twee pijlen met een handboog afgeschoten.
En die verbrijzelden een stuk hout.
Die advertentie bracht hem op een idee.
Zo wou hij dieven en verkrachters executeren.
Als die spot begon, werd hij stil. Hij zat er zo naar te kijken.
En dan zei hij: Dat was in zijn hoofd.
Hij gebruikte het ook om duivels uit te drijven.
Als hij op straat een man met lange haren en make-up zag,
staarde hij die na en deed hij dit...
Hij stelde zich voor dat hij hem vermoordde.
Op een dag liepen we van de universiteit naar huis
en hij kocht elke avond The Evening Standard in een kioskje.
Er lagen twee stapels kranten die door een vrouwtje werden verkocht.
En die dag kocht hij weer zijn krant. Tien pence.
Op de cover stond een grote foto van een gepensioneerd oudje.
Ze was overvallen en op de foto zag je haar verwondingen.
En het dametje, om iets te zeggen, ze zei het vast tegen iedereen,
zei tegen Pete: Vreselijk, hè? En hij: Ja, heel erg.
Ja, ze is 93. Getekend voor het leven.
Daar ga je dus niet op in.
Maar Pete zei: Dan is ze niet getekend voor het leven. En zij: Wat?
Je tekent een baby voor het leven.
Als ze 100 wordt, zal ze nog maar voor 7% van haar leven getekend zijn.
Hij rekende het voor haar uit.
Alsof dat vrouwtje zou zeggen: Je hebt gelijk, ze kan de boom in.
Maar politiek begint lang voor de universiteit.
Je krijgt het met de paplepel ingegoten.
In gezegden, liedjes, kinderversjes, fabels...
Ze bulken van de levenslessen voor kinderen.
En ik moet zes of zeven zijn geweest, het was op de lagere school,
toen de onderdirecteur de eerste maandag van de maand
een fabel vertelde bij het verzamelen.
Dat was zijn hoogtepunt.
Hij trok er altijd een halfuur tot veertig minuten voor uit.
En hij dacht dat hij Peter Ustinov was.
De onderwijzers moeten hebben gedacht: Moet je die lul bezig zien.
Hij deed zelfs zijn schoenen uit.
Ik zal een van zijn fabels vertellen.
De fabel van de twee muizen. De luie muis en de nijvere muis.
De hele zomer lang hingen er veel bessen aan de bomen.
De zon scheen en het was lekker warm.
De luie muis at bessen van de bomen, gooide de helft weg, er was genoeg.
De nijvere muis at ook af en toe een bes. Tuurlijk wel.
Maar hij legde er ook telkens eentje opzij.
De luie muis vond dat niks. Die vrat zich vol en rende wat rond.
De nijvere muis zei: Denk ook aan de winter, dan zijn er geen bessen.
Ach, rot toch op, bourgeois.
Ik heb het wat aangepast.
Jullie snappen het wel. De hele zomer vreet hij en ligt hij te zonnebaden.
De nijvere muis is druk bezig met het verzamelen van bessen.
Hij vriesdroogt ze...
Hij hakt hout.
Met een klein bijltje.
Dat hij zelf heeft gemaakt.
Van een twijgje.
Een heel klein stukje vuursteen.
En dat heeft hij vastgemaakt...
...met een paardenhaar.
Zo kan hij het hout gemakkelijker opslaan.
Voor het koude seizoen.
Hij heeft nu geen vuur. Hij heeft het toch al te warm.
Hij ligt daar van...
Maar in de winter kan hij het hout gebruiken voor de haard.
Goed. Nu is het zomer. Om kort te gaan...
Ik rek het verdomme nog langer dan hij.
In de herfst, hetzelfde. De luie muis eet de laatste bessen op
terwijl de nijvere muis blijft sparen. Volgens mij heeft hij al te veel hout.
Hij zal zeker niet zonder vallen.
Het hout achterin is vast al vochtig.
Roteren die handel.
Hij weet niet wat hij doet, maar hij doet zijn best.
En de luie muis amuseert zich rot. Hij trapt wat tegen de bladeren.
Onder de bladeren. Je ziet hem niet, daarvoor is ie te klein.
Maar je kunt de bladeren zo zien bewegen.
Je denkt: Wat is dat?
Wat is dat? Ik zie het niet.
Dat daar? Dat is de luie muis.
Je ziet hem niet, maar dat is die muis. Het is geen geest of zo.
Als je zo'n hightech-camera gebruikt, zoals op Discovery Channel,
dan zou je de luie muis zien.
En dan wordt het winter. De grond is koud en bevroren.
Er hangen geen bessen meer aan de bomen. Het vriest.
De luie muis schraapt en schraapt, maar vindt helemaal niks.
De nijvere muis zit in zijn cottage.
Die heeft hij gebouwd...
...van afval en restjes.
Bij een knetterend twijgvuurtje. Een pijp...
Een schommelstoel. Of een kiezel, gewoon een kiezel.
Dat is lekker modern.
Houden muizen geen winterslaap?
Dit is onzin, toch?
Deze muizen dus niet. Hij zit daar en er wordt aangeklopt.
Wie is daar? Hij gaat naar het deurtje.
Met een piepklein klinkje. Logisch.
Wat moet jij? Dat is nogal duidelijk.
En de muis zegt: Het is koud en ik heb honger en...
Nou... Hij rookt nu echt wel overduidelijk.
Dat pornoboekje is niet van mij.
Ik had je toch gewaarschuwd? Ja.
Niet erg. Kom maar, we delen alles.
Wat is dat voor een moraal?
Wat is de moraal? Rotzooi maar aan, doe je zin
en biets dan alles van een weldoener.
Een vreselijke les voor kinderen.
De meeste klasgenootjes zijn dat blijven doen.
Hij vertelde ook de fabel van de jongen die wolf riep.
Een jonge schapenherder verveelt zich wat. Het is ook saai.
Je moet alle... Vermoeiend ook, want als je ze telt, dommel je zo in.
Hoe dan ook...
Hij verveelt zich. Er is hier niks te doen in... de Bijbel.
Hoe dan ook. Het is lang geleden.
En hij... Het was op een maandag. Dan is het het ergste.
Hij verveelt zich en denkt: Ik ga een grap uithalen.
En hij roept: Wolf, wolf, wolf.
De dorpelingen komen aangerend: Waar is de wolf? Er is er geen. Jij...
De volgende dag denkt hij: Dat is leuk. Dat doe ik nog een keer.
Wolf, wolf... Waar is de wolf? Weer geen wolf. Jij dekselse...
De derde dag is er echt een wolf en hij roept: Wolf, wolf, wolf...
Maar er komt niemand meer.
En de moraal zou zijn: Vertel nooit een leugen.
Onzin.
De moraal is: Vertel nooit twee keer dezelfde leugen.
Een vreselijke les voor kinderen.
Kinderversjes.
Jack en Jill gingen de heuvel op voor een emmer water.
Jack viel en brak zijn kroon...
Pas later leerde ik dat ze zijn schedel bedoelden.
Ik dacht dat zijn hoed was gevallen of zo.
En Jill rolde erachteraan.
En dat is een waargebeurde fabel uit de 16e eeuw van twee minnaars
die op de heuvel, uit het zicht van de dorpelingen,
van bil gingen achter de rug van hun partners.
Wat is de moraal?
Doe het niet met sletten of je kop wordt ingeslagen?
En ik heb nooit begrepen wat de moraal achter Humpty Dumpty is.
Tenzij: Ga niet op een muur zitten als je een ei bent.
Wat heeft een achtjarige mens daar nu aan?
Wat is de moraal van dat verhaal? Blijf van een muur als je een ei bent.
Natuurlijk zou ik dat niet doen.
Hoezo, als je een ei bent?
Dat gebeurt toch niet.
Zijn er eieren die dat lezen: Goh, ik wou er net op klimmen.
Is me dat... Goeie God.
Wacht, niet doen als je een ei bent. Lees maar. Verdomme.
Laat paarden geen medische handelingen uitvoeren.
Natuurlijk konden die hem niet oplappen.
Ze hebben die vaardigheid niet.
Logisch. Ik had ze toch al niet gestuurd.
Experimenteren? Doe dat niet.
Ze kunnen zich zelfs niet schrobben.
Ze hebben geen opponeerbare duimen en kunnen geen wonde naaien.
Als ik een perfecte eistamper wil, dan neem ik een hoef.
Of het nu een elitepaard of dat van Steptoe is.
Alle paarden van de koning... En toch niet allemaal.
Dat wordt een puinhoop.
Wat als Frankrijk die dag binnenvalt?
Een vent rent de stallen binnen: Heb jij hier de leiding?
De Fransen komen eraan. Wat?
Waar zijn de paarden van de koning? Ze staan al in Dover.
Het ei... Wat?
Ik heb ze... Het ei.
Wat bedoel je? Ze zijn een ei oplappen. Ben jij niet goed wijs?
Ze kunnen geen ei oplappen.
Bovendien weet ik maar dat hij een ei is
omdat ik dat op plaatjes heb gezien. Hij is overduidelijk een ei.
Een ei... ding.
Een ei met ogen. Zoiets.
En een broek, maar...
Dat staat nergens in het versje.
Dat zou ik meteen vermelden.
Er was eens een ei dat op muren kon klimmen.
Gewoon niet vermeld.
Je moet wel volledig zijn.
Als je achternaam Dumpty is,
noem je eerste kind dan niet Humpty.
Het is al een ei.
Alsof dat al geen enorm stigma is.
Hoe is het met de baby? Het is een ei. Gewoon een ei.
Echt? Hoe ga je hem noemen? Humpty Dumpty. Maak het niet erger.
Dat is dodelijk.
Noem hem gewoon Johnny of zo.
Geef hem een bivakmuts. Dan is het gewoon dikke Johnny.
Humpty Dumpty het ei?
Die maken ze gewoon af.
Hij is vast van die muur gesprongen.
Goed. Wat is politiek?
Politiek is de kunst of wetenschap van het besturen.
Van mensen en de samenleving.
Hoe kunnen we in harmonie leven? Dat is wat we willen.
Democratie benadert het beste de idee van algemene participatie.
Maar ook dat is problematisch. Moet iedereen stemrecht krijgen?
Gevaarlijke vraag.
De filosoof Nietzsche vond dat niet iedereen het verdient.
Niet iedereen is gelijk.
Dat werd verkeerd geïnterpreteerd door Hitler, die daarin veel te ver ging.
Stel je voor, de grote geleerde Nietzsche schrijft dat
en hij wordt bij Hitler geroepen. Alles oké, Nietsch? Hoe gaat ie, Adolf?
Ja, ik heb je boek gelezen.
Vind je het goed? Geniaal.
Ik vind het geweldig.
Mens en übermensch. Niet iedereen is gelijk. Maak alle joden af. Wat?
Niet iedereen is gelijk. Maak alle... Dat heb ik niet geschreven.
Nee, ik heb tussen de regels gelezen.
Zo bedoel ik dat niet. Je hebt het helemaal verkeerd begrepen.
O ja? Ja, zeker weten.
Dat is vreselijk.
Verschrikkelijk. Heb je joodse mensen vermoord?
Wat?
Heb je joodse mensen vermoord?
Hoeveel heb je er vermoord?
Hoeveel heb ik er vermoord?
Zes miljoen... Zes miljoen?
Ja, het is al goed. Ik zal het niet meer doen.
We houden het op zes. Het leven gaat voort.
Blijf je eten? Ja, maar kijk voortaan wat uit. Zal ik doen.
Ben je nog iets aan het schrijven? Ja, maar ik durf het niet te zeggen.
Nee, ik zal niks doen. Hoe heet het?
Mijn nieuw boek heet Zigeuners, wat moet je ermee?
Geen traditioneel onderwerp in comedy, de Holocaust.
Daarom had Schindler's List ook geen lachband. Dat was een ramp geweest.
Toen de film in Amerika uitkwam, werd popcorn uit de zalen geweerd.
Prima idee, maar ze moeten dat bij alle films doen.
Ik heb niks aan een film als er naast mij iemand zit te vreten, verdomme.
Dat deden ze omdat er zo veel doden in vallen,
maar hoe zit het dan met alle doden in Mad Max ?
Hou het evenwichtig.
En dat was recenter. Die speelt in de toekomst, dat is pas recent.
Schindler's List is een prachtige film, maar ik zag hem pas later op video.
Per toeval. Ik kende de film niet. Ik stond dronken in de videotheek.
Ik dacht dat het een pornofilm was. Voor volwassenen, bovenste plank...
En ik dacht: Hé, zwart-wit, een wat gore amateurfilm...
Een Duitse naam. Die zijn top.
En dan was er dat citaat van Barry Norman:
Hou de zakdoekjes maar klaar.
Onzin. Ik heb er maar twee gebruikt.
Er zat een douchescène in.
Hou jullie kop. Lenny Henry, 30 pond.
Deze lezing gaat over politieke verandering.
Maar hoe verander je zaken?
We zijn niet allemaal aan de macht, sommigen mogen zelfs niet stemmen.
Maar als je je opinie mag verkondigen, kun je dingen langzaam veranderen
en word je gehoord. Dat is één manier.
Ik werkte bij de studentenbond en elke dag was er wel een betoging
en deelden mensen pamfletten uit.
En ik las die, want ik wou weten wat die mensen met hun tijd deden.
Eén pamflet riep op tot de boycot van Nike en andere designerlabels
omdat ze sweatshops inschakelden, vooral dan in China.
En er stond een kille statistiek bij die ik nooit zal vergeten.
Er stond dat de CEO van Nike vijf miljard dollar had gegrossierd.
Als een arbeidster in zo'n hok in China dat wou verdienen,
moest ze zeven dagen per week, acht uur per dag werken,
en dat gedurende 10.000 jaar.
Maar dat willen ze niet.
Lui...
En daar hangt nog een verhaal aan vast.
Een van de managers van zo'n sweatshop in China
werd beschuldigd van aanranding van een arbeidster.
En hij... Dat is niet grappig, hoor.
Nee, echt. Hij werd geschorst, maar vluchtte het land uit voor het proces.
En de CEO van Nike kreeg een vervelende vraag over die zaak.
En hij zei: Nee, hij had haar niet aangerand.
Hij wou haar wekken en heeft daarbij de verkeerde delen aangeraakt.
Wat? Dat is een slecht excuus, niet? Hij raakte...
Mevrouw Chang...
Roep gewoon, raak haar niet aan.
Mevrouw Chang...
Ik ben dol op slechte excuses, zeker als ze zo gênant zijn.
Een vriend van mij studeerde geneeskunde en voor zijn opleiding
moest hij een stage doen in het academisch ziekenhuis.
Hij werkte 's nachts. Het was halftwee 's nachts.
En er kwam een man binnen met een fles saus in zijn kont.
Dat heb je soms.
Ze zat er volledig in. Er stak niet genoeg uit...
Hij had geen retourtje geregeld.
Zelfs Hans en Grietje gooiden broodkruimels.
Hij had er niet over nagedacht.
Hij ging er zo in op dat de hele fles verdween en hij geen vat meer had.
Maak er een stuk touw aan vast. Denk even vooruit.
Of maak ze leeg, vul ze met beton, stop er een bezemsteel in
en laat dat drogen, dan heb je de hele fles én de steel.
Maar hij had er niet zo goed over nagedacht als ik.
Amateur.
En ook, hij had kunnen zeggen: Sorry, er zit een sausfles in mijn kont.
We weten allebei wat ik aan het doen was.
Haal ze eruit en ik doe het nooit meer.
Maar nee, hij wou zijn gezicht redden en vulde een ongevallenformulier in.
Zo maakte hij het alleen maar erger. En dit was zijn excuus.
Hij zei: Het is zo gegaan.
Dit is echt een geweldig excuus.
Hij zei: Ik was inkopen gaan doen.
Ik kwam thuis en besefte dat ik mezelf had buitengesloten.
Ik zette mijn inkopen op de drempel
en ik zag dat er een slaapkamerraam openstond.
Ik klom naar boven via de regenpijp, maar toen ik zo aan het klimmen was,
begaf mijn riem het en mijn broek en mijn onderbroek...
...vielen uit. Ik greep ernaar en viel naar beneden
en ik landde op de fles en die drong recht... Zo is het gegaan.
Oké. Ze haalden de fles eruit en toen hij was vertrokken,
hebben ze het formulier aangepast. Mijn vriend schreef:
Dit verhaal zou geloofwaardiger zijn
als de supermarkt zijn flessen saus mét condoom verkocht.
God, het condoom. Verdomme.
Nu weet ie dat ik lieg. Waarom deed hij er een condoom om?
Omdat hij de saus nog op zijn chips wou doen?
Hoe gierig kun je zijn? Als je... Snap je wat ik bedoel?
Als je toch specerijen in je kont stopt,
koop dan twee flessen. Ze kosten maar 79 pence.
Denk ik. Ik weet het niet.
Een voor chips, een voor konten. Klaar.
Hoef je achteraf geen slechte excuses te verzinnen.
Mijn favoriete folder aller tijden.
Sommigen van jullie hebben zelfs geen favoriete folder.
Zoek het maar uit.
Nee, echt waar.
Je zult merken waarom. Ik heb hem aan iedereen laten zien.
De folder kwam via het verbond. Dat moet 1994 of 1995 zijn geweest.
Het was een folder van het aidsfonds over veilig vrijen.
En hij was gericht op de laatste homo's die hiv niet ernstig namen.
De taal was heel direct en kleurrijk om de boodschap over te brengen.
Ik herinner het me nog goed.
De titel... Je weet dat het een fijne folder wordt als dit de titel is...
Dit is de openingszet.
De folder had als titel:
Weet je, je hoeft niet altijd anale seks te hebben.
Heel erg bedankt.
Stel je een bejaard stel voor dat zit te wachten op zijn griepprik.
Ze zijn wat aan het grasduinen. Wat is dit?
Weet je, je hoeft niet altijd anale seks te hebben.
Ik zei het toch.
Dat was dus de titel.
En het waren tien alternatieven voor... dat dus.
Goed, nummer 1... Het begon ook altijd hetzelfde, met: Waarom niet?
Waarom niet? Terloops.
Als in een recept: Waarom doe je er geen uitje bij?
Goed, tip 1 luidde als volgt.
Er stond ook steeds een symbool bij, zoals bij veiligheidsvoorschriften.
De eerste van tien tips was...
Beschouw het als medisch advies. Nummer 1 was:
Waarom trek je elkaar niet eens af?
Er is een nieuwe folder. Wat staat erin?
Waarom trek je elkaar niet eens af? Oké dan.
Terloops. Nummer 2...
Nummer 2 is geweldig. Weer zo'n terloopse tip.
Nummer 2 was...
Altijd hetzelfde: Waarom niet... Nummer 2:
Waarom kom je niet eens op zijn rug klaar?
Waarom niet?
Wat is me dat? Waarom niet? Stel, je wacht bij de dokter.
De dokter heeft nu tijd voor u. Kom erin, wat kan ik voor je doen?
Ik ben homo en ik maak me zorgen over hiv.
Kom op zijn rug klaar.
Nummer 3.
Als ik die tips liet zien, moest iedereen lachen, maar bij deze was het van...
Nummer 3 is de ergste.
Waarom kom je niet eens in zijn haren klaar?
Toch niet in de haren.
Op de rug.
Kom maar op mijn rug. Toe maar.
Haast je wat.
Waar richt jij naar? Niet op mijn haren.
Rot op. Zo.
Als je maar niet...
Ik zet een douchekapje op.
Nummer 4...
Ik heb daarvoor of daarna
nooit zo mooi de term bijvoorbeeld horen gebruiken.
Nummer 4... Ik zweer het je.
Waarom kom je niet eens in fruit klaar?
Bijvoorbeeld een watermeloen.
Hoezo? Stel je laat dat weg. Welk fruit dan?
Euh, een meloen. Dank je, dat moest ik weten.
Je moet toch weten welk fruit. Ik wil geen fouten maken.
Ik dacht dat konten wel konden, dat was niet zo.
Een watermeloen dus, mooi.
En zo ging dat door. Nummer 10 geef ik nog mee
want misschien is dat wel de beste zin aller tijden.
Ik denk dat de copywriter onder druk stond. Hij had er al negen.
Zijn baas komt binnen: En? Ik heb er negen.
We hebben er tien nodig. Dat lukt me niet.
Ik heb de haren en de rug al gehad.
Het moeten er tien zijn. Je hebt tot halfzes.
En dit heeft hij toen nog bedacht. Dit is...
Nummer tien... Ik zweer het je.
Waarom kom je niet eens samen door een venster klaar?
Waarom...
Klaar?
Er stond niet eens bij: Niet doen op de begane grond.
Morgen.
Nee, dit is 17, 19 is ginder. Ik denk dat ze niet thuis zijn.
En die folder... Ik moet iets bekennen.
Die folder had tien jaar na datum nog invloed op mij.
Afgelopen zomer liep ik door Old Compton Street.
Zo rond tien uur 's avonds. Vlak voor ik bij Mamma Mia was,
scheet er een duif op mijn jas.
Overduidelijk. En toen dacht ik...
Wat had ik dan verwacht?
Twee kerels: Hebbes.
Dat is toch de allerbeste folder, niet? Wel een belangrijke boodschap.
Maar de laatste betoging die nog succes had,
was die om de leeftijd voor homo's naar zestien te brengen.
De democratie legde zijn wil op. Er liepen miljoenen mensen mee.
Ze zeiden: De wet moet veranderen. En de regering zei in 1997:
Als zo veel mensen dat willen, is het een referendum
en ze bracht de leeftijd voor homo's terug tot zestien.
Ik heb niet veel zestienjarigen bij die betoging gezien.
Het waren... Nee, echt.
Het waren vooral mannen van 42...
In leren broeken, kortgeschoren haren en een rugzak.
Die van zestien zaten thuis te kijken en dachten: Ze gaan ons naaien.
Dus... Geen moeders bij de betoging.
Geen vrouwen van 55: Wat willen we? Dat onze zonen anaal worden gepakt.
Wanneer willen we dat? Snel, ze zijn bijna 17.
Maar het doet er niet toe wie je recht verwerft om anaal gepakt te worden.
Even kijken of we de homo's en de nazi's hebben gehad.
Mooi, dan kunnen we verder.
Homo's en nazi's... Genoeg over de conservatieven.
Satire. Die hebben hun deel van de stront wel gehad.
Niet zoals... Alle partijen hebben er last van,
maar het is niet zoals bij Labour.
Een boer een klap geven of twee Jaguars hebben.
Weet je nog, dat conservatieve parlementslid Stephen Milligan?
Die hebben ze dood gevonden met een strop rond zijn nek,
een in amylnitriet gedrenkte sinaasappel in zijn mond,
een zak over zijn hoofd en panty's aan.
Eerlijk, ik denk dat hij zich aan het aftrekken was.
Maar nogmaals, je doet je zin als je maar niemand anders schaadt.
Hij schaadde zichzelf natuurlijk. Dat krijg je als...
Dat is het probleem met zo'n wurgseks-solo.
Je moet het heel precies doen of je bent er geweest.
En dan zijn je aftrekdagen geteld.
Dus... Als ik daarop kickte, me afrukken op de rand van de dood
in panty's met een sinaasappel en een zak over mijn kop,
zou ik een vriend inschakelen: Ik kick op stikken tijdens het rukken
terwijl ik al die spullen draag.
Als ik een keer in de fout ga en mezelf van kant maak,
kom dan langs, laat de strop hangen en laat al de rest verdwijnen.
En zeg dat het zelfmoord was.
En hoe komen ze erachter dat ze dat willen?
Was hij zijn das aan het knopen en trok hij hem wat te ver...
Godverdomme.
En als ze dat doen, bijna sterven, het overleven
en zichzelf daarna in de spiegel zien hangen,
denken ze dan nooit: Waar ben ik mee bezig?
De eerste stadsmythe die ik ooit heb gehoord, ging over masturberen.
Niet verwonderlijk. Dat hoor je voor het eerst als tiener
en het is de hoofdactiviteit van veertienjarige jongens.
Het verhaal kwam van David Beasley en ik had het in Animals al over hem.
Hij zei: Als je wordt gevangengenomen door kannibalen,
dan laten ze je pornoafbeeldingen zien,
zodat je een erectie krijgt en er meer vlees is.
Meestal begint zo'n verhaal met: Een vriend van mij... Deze niet.
Ik was me aan het aftrekken. Vertel maar.
Ik lag thuis op mijn bed. Ik was naakt.
Ik had mijn ogen dicht en ik had mijn koptelefoon op.
Toen ik klaar was, deed ik mijn ogen open.
Mijn ma was geweest en had thee en koekjes gebracht.
David? Doof.
O jee.
Daar ligt mijn eerstgeborene.
Zich aan het afrukken als een aapje.
Ik ben heel trots op hem.
Als hij zo doorgaat, komt hij klaar.
Ik laat dit hier zodat hij weet dat zijn moeder hem heeft gezien.
Stel je voor, je moeder die binnenkomt terwijl je heftig ligt te masturberen.
Omgekeerd is nog erger.
Maar wij geloofden dat. Hij ook, denk ik.
Hij vertelde me nog een verhaal waaraan ik niet twijfel.
Hij zei dat zijn broer ging solliciteren
en hij moest ergens overstappen.
En hij stond op het perron te wachten en hij deed het in zijn broek.
Dat gebeurt.
Gewoon...
...vol diarree. En hij dacht: In godsnaam.
Hij moest naar die sollicitatie en hij had nog tien minuten.
Hij zag een Millets-winkel, dribbelde ernaartoe en zei:
Snel, een Levis, 36. Greep de zak, haalde de trein, sloot zich op in de wc
en zette de zak neer. Hij trok zijn broek en onderbroek uit.
Duwde ze door het raampje. Vol...
Verschoonde zich, spoelde alles door,
deed de zak open en zag dat het een jasje was.
Toen hij dat vertelde, vroegen wij ons af: Wat doe je dan?
En mijn vriend Bob wou cool doen en zei:
Je snijdt gewoon de punten van die draagzak.
Dan haal je dat gesprek nog, of wat?
Morgen. Dat? Ik heb het in mijn broek gedaan. En de pensioenregeling?
Alsof je denkt: Ja, oef.
Godzijdank bedekt die draagzak mijn viezigheid.
Ongelooflijk.
Er zijn drastischere vormen van protest dan betogen en pamfletten.
In 1963 ging een Vietnamese boeddhistische monnik,
uit protest tegen het regime, op een openbare plaats staan,
stak zichzelf in brand en overleed.
Het haalde niks uit, want dat schrikt niemand af.
Als een kleine monnik naar je toe komt en zegt: Hou daarmee op
of ik steek mezelf in brand.
Je wilt jezelf in brand steken?
Ga je gang, maat.
Niemand maalde erom. Jullie weten zijn naam niet eens.
Ik weet het al. Ik heb hem opgezocht.
Zijn naam was Thich Quang Duc.
Of Krokantje voor de vrienden.
John Lennon protesteerde iets minder drastisch tegen de oorlog in Vietnam.
De beroemde sleep-in.
Hij bleef in bed met Yoko Ono. Meer niet.
En iedereen zei: Briljant, geniaal. Dat is geweldig.
Die kleine monnik was er vast kapot van.
Wacht even, jezelf in brand steken of Yoko neuken?
Ik vind het geweldig als rocksterren zich engageren.
Het protestlied...
Kijk uit, hij heeft een gitaar.
Hij zegt wat hij denkt in C.
Prima voor iemand als Bob Dylan, maar als popsterren dat doen...
Herinner je je die van Culture Club nog?
Ze hadden Karma Chameleon al te lang gezongen.
En toen kwamen ze met The War Song.
En daarin zingen ze: Oorlog is dom
en mensen zijn dom.
Hoe bekeer je daar iemand mee? Als je van oorlog houdt...
Je bent er dol op, je doet niks liever. Ik bedoel maar.
Je zit in je vliegtuig en je wilt een land platbombarderen: Daar ben ik dol op.
We zijn er bijna. Zet de radio eens aan.
oorlog is dom en mensen zijn dom
Wij gaan naar huis.
Die Boy George toch.
Hij kwam nogal bij toen hij de heroïne opgaf.
Daar zit ook een fabel in.
Alles wat je doet, heeft gevolgen.
Billy Joel. Na nummers zoals Uptown Girl
kwam hij met zijn klassieke protestsong tegen de wereld.
We didn't start the fire. En in die song...
Het is eigenlijk een lijst.
In chronologische volgorde. Van 1949 tot 1989.
En hij vermeldt gewoon zes of acht dingen in elke strofe. Dat gaat zo.
Harry Truman, Doris Day, Red China, Johnny Ray
South Pacific, Walter Winchell, Joe DiMaggio,
Joe McCarthy, Richard Nixon, Studebaker, television,
North Korea, South Korea, Marilyn Monroe...
Dat is geen song.
Dat is een gesprek met Rain Man.
Ik denk dat...
De eerste protestsong die ertoe deed, was Do they know it's Christmas.
Dat was vooral tegen Engeland gericht omdat wij vroeger Afrika bestuurden.
Eind jaren 50 werd het onafhankelijk
en gaven we het continent terug.
En tegen het eind van de jaren 60 had Afrika volledig zelfbestuur.
Natuurlijk krijgen we in de jaren 80 een belletje.
Thatcher neemt op: Hallo.
Hallo, met Afrika. Wat moet jij?
We zijn hier allemaal aan het verhongeren.
Geef hier. Daar had je eerder aan moeten denken
voor je onafhankelijk wou worden.
We hadden die droogte niet verwacht. Moet jij 's goed luisteren.
In de lange, hete zomer van 1976...
...mochten we in Reading de tuinslang niet gebruiken.
Jazeker. Droogte...
Mijn arme moeder moest met emmers water sleuren om het gras te redden.
Stiekem in het donker.
Met haar rug.
We hebben allemaal onze problemen, maat.
Droogte. Er liep toen een overheidscampagne met de slogan:
Wees zuinig met water. Ga in bad met een vriend.
Dat heb ik gedaan.
Nu ja, vriend. Hij was een vriend van opa.
Tien pond is veel voor een joch in Reading.
We noemden hem opa Charlie.
Hij was onze opa niet, maar een oude man die aan de overkant woonde
en met ons kwam spelen als hij zag dat onze ouders weg waren.
Wat nou?
Lieve man. Hij speelde met ons en leerde me worstelen.
En... Wat nou?
Een heel lieve, oude man.
Ouwe opa Charlie kon ook goochelen. Geweldig.
Hij had een toverhoed.
Dan zette hij zijn toverhoed op zijn schoot.
Hij liet zien dat er niks in zat.
Dan zette hij de hoed op zijn schoot...
We mochten het niet vertellen, want dan werkte de magie niet meer.
We waren nog klein. We moesten onze ogen dichtdoen
en dan mochten we om beurten aan het konijntje in de hoed voelen.
Als ik aan de beurt kwam, was het beestje al verstijfd van angst.
En het was er slecht aan toe. Het had geen oren en geen vachtje.
Dat arme beestje.
Ik heb het een keer doen overgeven.
Dat is niet waar.
Opa Charlie bestaat niet.
Ik ben nooit misbruikt.
En als dat wel zo was, hield ik het voor mijn autobiografie.
Zo moet je dat doen.
Goed, Thatcher aan de lijn: Ik kan zelf niet komen.
Maar ik zal de zanger van de Boomtown Rats sturen.
Die heeft toch niks te doen.
Goed. En niet meer bellen.
De protestsong over de grootste levende Afrikaan
is Free Nelson Mandela van Special AKA.
Dat zongen ze: Bevrijd Nelson Mandela.
En het werkte. Zes jaar later kwam hij toch vrij.
25 jaar zat Mandela in de cel.
Hij werd in 1990 vrijgelaten en is nu dus veertien jaar vrij.
Hij heeft niks meer misdaan, dus hij is weer op het rechte pad.
Wat bewijst dat gevangenisstraffen helpen.
Ik wou jullie visie veranderen en ik denk dat me dat is gelukt.
Ik wil nog één ding vertellen om aan te tonen dat kennis macht is.
Dit is echt gebeurd.
We hadden het al over die vreselijke sweatshops.
Vrouwen en kinderen moeten er werken voor een paar cent per uur.
Voor grote multinationals die miljarden verdienen.
Ik ging een paar jaar geleden met een vriend winkelen.
Rob had onverwacht een familielid verloren.
Hij moest een pak kopen. Hij was werkloos en had geen pak.
We gingen naar die goedkope winkels in Oxford Street.
Een verkoper zei: Ik heb een prachtig pak voor 29 pond.
Ik dacht: Hoe zal dat er uitzien? Ik kon amper wachten.
We gingen kijken en het zag er prima uit. Een klassiek, donker pak. Mooi.
Met een elektrisch blauwe, satijnen voering.
Hij had het voor elkaar. Om zijn feestje te verpesten, zei ik:
Als het zo goedkoop is, hebben ze iemand uitgebuit. En hij: Wat?
En ik: Ja, vreselijk. Vrouwen en kinderen worden uitgebuit
en jij maakt het nog erger.
Hij heeft het niet gekocht. Hij verkocht zijn gitaar in een tweedehandswinkel
en kocht een pak voor 150 pond.
Ik voelde me rot, maar dacht: Iemand is er vast echt wel voor misbruikt.
Als ik dit doe, ook al is het maar één keer,
als iedereen dit doet, kan er wel iets veranderen.
Maar toch, voor 29 pond.
Mooi, toch?
Heel erg bedankt. Dank u.
Heel erg bedankt. Goedenavond.
Kent iedereen hier Karl Pilkington?
Hij is mijn radioproducer. Voor de mensen die hem niet kennen.
Hij is iemand die zijn visie niet meer heeft veranderd sinds zijn vijfde.
Hij is van Manchester en heeft over alles een mening.
Meestal luidt die: Ze waren klote.
Goed, een voorbeeld.
Ik vertelde hem dat ik dit ging doen en hij vroeg: Waarom?
Daar kun je niet op antwoorden.
Hij zei: Dan moet je het over die David Blunkett hebben.
Ik vroeg waarom. En hij zei: Hij is weer bezig.
Hij wil toch maar seks in het openbaar verbieden.
En ik zei: Ja, maar dat is toch een goeie zaak, Karl.
En hij: Ja, maar zou hij dat ook doen als hij kon zien?
Daar zit een zieke logica in.
Goed. We zaten live in de uitzending
en we hadden het over afspraakjes.
En plots zegt Karl: Ik heb ooit met een onbekend meisje afgesproken.
Hoe was dat? Ja, viel best mee. We zijn iets gaan drinken.
Was ze leuk? Ja, ze was heel lief. Het was fijn.
Heb je haar nog gezien? Nee. Ze had last van haar merg. Wat?
Ze had last van haar beenmerg.
Ze had een dodelijke ziekte. Dus ik dacht: Dat wordt toch niks.
Live in de uitzending.
Dus ik zei snel: Karl, als ze luistert, ben je erbij.
En hij: Ze zal nu wel dood zijn.
Ongelooflijk. Nog een laatste en dan ben ik ervandoor.
Vorig jaar tijdens Wimbledon. Opnieuw live in de uitzending.
Hij vroeg: Heb je gisteren gekeken? En ik zei: Nee.
Ze lieten wat rolstoelventjes spelen. Rolstoelventjes.
Geen spoor van ironie.
En ik vroeg: Was het iets? En hij: Nee, waardeloos.
Ik vroeg: Hoezo? En hij: Er zat geen rally in.
En ik zei: Karl, komaan, ze moeten in een rolstoel over gras.
En hij: Zend het dan niet uit.
En ik... In de uitzending. Ik zei: Ach, iedereen heeft toch recht op...
Laat ze dan iets doen wat ze kunnen.
En ik, idioot, vroeg: Wat dan?
En hij zei:
Jokari.